Bożena Michalik (1907 - 1995)

Bożena Michalik  ( ur. 9 października 1907 w Przemyślu, zm.11 września 1995 we Wrocławiu) – fotografik, członek zwyczajny i honorowy Związku Polskich Artystów Fotografików.

Córka Wandy z Majewskich i doktora medycyny Franciszka Michalika. Jej rodzice byli zapalonymi fotoamatorami  i angażowali córkę do prac laboratoryjnych.   Jednak  próby pełniejszego zainteresowania jej  fotografią początkowo okazały się nieskuteczne. W latach 1907- 1932 mieszkała w Worochcie. Pierwsza wojna światowa oraz śmierć ojca znacznie pogorszyły status materialny rodziny Michalików. W 1932 roku  wraz z matką przeniosła się do Lwowa , gdzie podjęła pracę w charakterze laborantki medycznej w Klinice Okulistycznej Uniwersytetu Lwowskiego. Tu nabyte od rodziców umiejętności fotografowania i  obróbki laboratoryjnej zdjęć okazały się przydatne. W klinice wykonywała fotografie do celów naukowych. Do  twórczego zajęcia  się fotografia namówił ją prof. dr Wiktor Reis i wprowadził w 1936r. do Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego . W latach 1937-1939   wzięła udział w trzech ogólnopolskich wystawach LTF otrzymując  w tym czasie kilka nagród. Po wojnie, Bożena Michalik opuściła Lwów i od 1945r. zamieszkała we Wrocławiu, gdzie do 1953r. pracowała jako laborant i fotograf na Akademii Medycznej. We Wrocławiu znaleźli się też inni członkowie LTF, m.in. Witold Romer, Bronisław Kupiec,  Tadeusz  Porębski, Janina Mierzecka.  Wraz z Witoldem Romerem , Krystyna Gorazdowską i innymi  założyła w 1947r.   Wrocławskie Towarzystwo Fotograficzne, które stało się początkiem  zorganizowanego ruchu fotograficznego na Dolnym Śląsku. W zarządzie WTF pełniła wiele funkcji,  w tym w latach 1952-1953  funkcję prezesa. W 1950r. została członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji 81). Od pierwszej wystawy Wrocławskiego Towarzystwa Fotograficznego w 1948 roku  zaczął się jej okres największej aktywności artystycznej. W środowisku wrocławskim   rozwijała własne koncepcje twórcze, kierujące się w stronę abstrakcji.   Nie były one zgodne z propagandowym wówczas realizmem socjalistycznym. Doprowadziły jednak  do założenia grupy twórczej „ Podwórko”, w skład której weszli Wadim Jurkiewicz, Zbigniew Staniewski i Edmund Witecki. Pierwsza wystawa grupy miała miejsce we Wrocławiu  w marcu 1958r. a następnie  zaprezentowana została   w czerwcu tego roku w Galerii  Sztuki Nowoczesnej w Warszawie  wraz z ekspozycją prac Beksińskiego, Lewczyńskiego i Schlabsa. Ekspozycja ta należała do najważniejszych i najbardziej awangardowych wydarzeń w polskiej fotografii tamtego okresu. Grupa „ Podwórko”, która realizowała swój program na zasadzie

„ poszukiwanie nowych środków wyrazu w fotografice , przy zachowaniu odrębności indywidualnej autorów” rozpadła się w 1959roku po ekspozycji drugiej wystawy. Nie mniej jednak jej zaistnienie wywarło duże wrażenie w środowisku fotograficznym. Obok działalności twórczej w latach 1953- 1982  zajmowała się też pracą pedagogiczną jako instruktor Gabinetu Fotografii Młodzieżowego Domu Kultury   i  Zakładowego Domu Kultury -Pafawag we Wrocławiu. 

W 1958 r. otrzymała tytuł Artiste, w 1972r. Excelance Fédération Internationale de l'Art Photographique, w 1982r. została członkiem honorowym Dolnośląskiego Towarzystwa Fotograficznego a w 1988r.  członkiem honorowym Związku Polskich Artystów Fotografików.

Odznaczona : Złotym Krzyżem Zasługi i medalem 150. Fotografii 1839-1989. Prace Bożeny Michalik  znajdują się w  zbiorach  Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz  zbiorach prywatnych .

 

                                                                                                                                          Zenon Harasym, VI.2014 


    © 2013 ZPAF Okręg Dolnośląski, projekt: SKUMAK DESIGNERS