Wystawa prac Andrzeja Lachowicza

Wystawa prac Andrzeja Lachowicza, Warszawa, Studio F-7, ul. Chełmska 21, hala 9

(na terenie WFDiF)

wernisaż - 30.11.2016, godz. 18 - 22

wystawa czynna do 31.12.2016 r.

 

Andrzej Lachowicz to jedna z najciekawszych postaci środowiska dolnośląskich artystów drugiej połowy XX wieku. Był twórcą wszechstronnym - zajmował się malarstwem, grafiką, sztukami audiowizualnymi, filmem, a przede wszystkim fotografią. Ważnym obszarem jego działalności były rozważania teoretyczne na temat sztuki - był autorem wielu tekstów, m. in. „Poziomy energetyczne sztuki’, „Zwątpienie i nadzieja” i postulatów artystycznych. Stworzył pojęcie sztuki permanentnej, które rozwijał w ciągu swojej całej działalności artystycznej. Był badaczem języka wizualnego fotografii. Brał czynny udział w życiu artystycznym Wrocławia - inicjował i organizował dyskusje o sztuce, dyskursy teoretyczne, wystawy własne i innych artystów, także z zagranicy. Był pomysłodawcą i założycielem Triennale Rysunku we Wrocławiu organizowanego w latach 1978-1995. Uznawany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli konceptualizmu w Polsce.

 

 

Urodził się w 1939 roku w Wilnie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) we Wrocławiu w pracowni profesora Stanisława Dawskiego. W 1970 roku razem z żoną Natalią Lach i Zbigniewem Dłubakiem założyli neoawangardową, poszukującą grupę Permafo i galerię o tej samej nazwie. W działalność Permafo wpisana była kontestacja i podważanie zasad obowiązujących wtedy w sztuce, dzięki czemu galeria przez ponad 10 lat istnienia była jednym z najciekawszych miejsc na artystycznej mapie Polski.

Andrzej Lachowicz od 1968 roku był członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, wielokrotnym członkiem Rady Artystycznej. Ostatnia duża wystawa retrospektywna artysty miała miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie w 2008 roku. W 2009 roku za swoją działalność został uhonorowany Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz prestiżową Nagrodą im. Katarzyny Kobro, którą przyznaje środowisko artystyczne. Andrzej Lachowicz całe swoje życie związał z Wrocławiem, gdzie zmarł po ciężkiej chorobie w 2015 roku.

 

 

Stan rzeczywistości, będący tworzywem do budowy obrazu nie kończy się z chwilą dokonania realizacji (np. utrwalenie na materiale światłoczułym) - trwa on nadal na ogół niezależnie od nas. Fotografia permanentna jest więc próbą przełożenia ciągłej zmienności i ciągłego trwania rzeczywistości.”

(Postulat sztuki permanentnej, 1969)

 

Interesuje mnie tworzenie obrazu graficznego lub fotograficznego, w którym zawarty byłby moment niekończenia się - będący transpozycją artystyczną matematycznej topologii, poszukiwanie takiego odwzorowania, które nie mogłoby być poddane jednoznacznemu określeniu.”

(Postulat sztuki permanentnej, 1969)

 

Z punktu widzenia sztuki jest bez znaczenia, jaki kierunek działania przyjmiemy: rezultatem zawsze będzie pewna całość, rozszerzająca obszar naszej świadomości.”

(Sztuka jako całość, 1978)

 

  • upload/986bd520a4a9225f501a550ab98a45d0

  • upload/b0af12a94f72297f008a806cb228225d

  • upload/2c4ca14dbcc11b30ddfe74aec109a8aa


© 2013 ZPAF Okręg Dolnośląski, projekt: SKUMAK DESIGNERS